Bizleri karanlıklardan, aydınlığa çıkaran malikimiz Allah (Azze ve Celle)a indirdiği yağmur adedince hamd olsun; yarattıklarının en şereflisi, fahri kainat Hz. Muhammed Mustafa (Aleyhissalatu Vesselam) Efendimize de selat ve selam olsun.

Rahmet yağmurlarının, sağanaklar halinde üzerimize yağdığı; Mevlamızın biz aciz ve fakir kullarını affetmek, hatalarımızı örtmek, kulluğumuzun farkına vardırmak ve uhrevi/ebedi güzelliklere nail olabilmemiz için var ettiği kutlu ayların idrakini yaşamaktayız.

Rahmeti, gazabını geçmiş olan Rabbimiz, şöyle buyurmaktadır;

De ki: "Ey kendi aleyhlerine haddi aşmış kullarım, Allahın rahmetinden ümit kesmeyin! Çünkü Allah, bütün günahları bağışlar. Şüphesiz ki O, çok bağışlayıcıdır, çok merhamet edicidir." (1)

İçerisinde bulunduğumuz rahmet mevsimini, en iyi şekilde ihya edebilmek, “Çok bağışlayıcı” olan Malikimizin, rahmetini celbedebilmek ve düştüğümüz bataklıklardan sıyrılabilmek için, rahmet damlalarından payımıza düşeni almaya çalışmalı, af vesilesi olan günleri iyi değerlendirmeliyiz.

Dünya sermayesini sürekli kullanıp, vaktini sürekli eriten biz fakirler, giriştiğimiz ahiret ticaretinde kazançlı olarak çıkabilmek, zarar-ziyandan uzak bir ticaret gerçekleştirmek için, bundan iyi fırsat olamaz. Zira üç aylar, fırsat dönemleridir. Günahlardan silkelenmek, tertemiz bir sayfa açmak, günah kapısını kapayıp rahmet kapısını aralamak için bir fırsat…

Yaşadığımız günleri ve bir bütün olarak üç ayları nasıl değerlendirebiliriz?

Evvela bilmeliyiz ki, Mevla kendi hakkından vazgeçici, yarattıklarının hakkından vazgeçici değildir. Hak sahibine hakkını en iyi iade edendir. Bu nedenle, idrak ettiğimiz mübarek ayların ihyası için gayret sarf ederken, üzerimizde hakkı bulunanlara (kim varsa), hakkını iade etmek, helallik dilemek gerekir.

Muttakiler için hidayet kaynağı olan (2) Kuran-ı Kerimi bol bol okumalı, manaları üzerinde tefekkür etmeliyiz. Zira Mevlamız (Azze ve Celle) şöyle buyurmaktadır: “Bu Kuran; kendisiyle uyarılsınlar, Allahın ancak tek ilah olduğunu bilsinler ve akıl sahipleri düşünüp öğüt alsınlar diye insanlara bir bildiridir.” (3)

Efendimiz (Aleyhissalatu Vesselam)in tabiriyle imanın direği olan ve iman ile küfür arasındaki fark olan namazlarımıza azami dikkat göstermeli, “O kimseler ki namazlarını huşu ile kılarlar” (4) ayetindeki övgüye mazhar olabilmek için, namaz kılarken huşuyu gözetmeli, (varsa) kaza namazlarımızı eda etmeli, gecenin bir vaktinde kalkıp, Rabbimiz için istiğfarda bulunmalıyız.

Rahmet esintilerinin, fırtınaya dönüştüğü gece vakitlerinde (gücümüz nispetince) Teheccüd namazına kalkmalı, kendimize ve bulunduğumuz ümmete dua etmeli, günahlardan istiğfar için yalvarmalı ve ümmetin vahdaniyeti için el açıp, gözyaşı akıtmalıyız.

Hz. Peygamber (Aleyhissalatu Vesselaman), rahmet vesilesi olan böylesi günlerde daha sık oruçlu olurdu. Nitekim İbni Abbas (radiyallu anh) “Resulullah (Aleyhissalatu Vesselam), Recep ayında bazen o kadar çok oruç tutardı ki, biz Onu hiç iftar etmeyecek zannederdik…” (5) der. Bizler de Ona tabi olmalı, bu hususta da kendisini örnek almalıyız.

Evlatlarımızı, kardeşlerimizi, ailemizi… sevindirmeli, fakirlerin gönlünü almalı, Rabbimiz katında pek değerli olan büyüklerimizin, ana ve babamızın hayır duasını almalıyız.

Tüm bunları yaparken, ihlas olgusundan uzaklaşmamalı, riya ve kibire yer vermemeliyiz. Yapacağımız amelleri, yapmadan önce niyetimizi kontrol etmeli, gaye Allah rızası olduktan sonra amel hayata geçirilmelidir.

Bu vesile ile bulunduğumuz rahmet vesilesinin ümmetimiz için mağfiret kaynağı olmasını diliyor, tüm Müslümanlara hayırlar getirmesini temenni ediyoruz…

Mustazaflar ile Dayanışma Derneği

------------------

1. Zumer-53
2. Bakara-2
3. İbrahim - 52
4. Muminun 1-2
5. Müslim